Pijn is niet eens mijn probleem, ik heb bijna nooit pijn. Het is de jeuk... Een jaar geleden jeukte het af en toe, nu de hele tijd. Tussen de billen en erboven. In vergaderingen, in de auto, ik bijt op mijn tanden en wacht.
Het ergste is de nacht. Ik werd rond drie uur wakker, krabde, en sliep slecht weer in. Mijn vrouw vroeg uiteindelijk wat er met me was. Ik wist nooit wat ik moest zeggen...
Ik had ook licht bloedverlies, niet spectaculair, gewoon elke keer een spoortje op het papier. Maandenlang Sperti en zalfjes van de drogist, het hielp twee of drie dagen en dan begon het weer.
Ik bestelde Sérenia zonder er echt in te geloven. De eerste week werd het 's avonds minder. Na drie weken besefte ik dat ik de hele dag niet aan mijn aambeien had gedacht. Dat was me in jaren niet overkomen.
Nu slaap ik mijn nachten weer door. Meer vroeg ik niet. Bedankt Sérenia!